|
Het begin
In het begin sliep iedereen in 1 kamertje, op de grond op een matje. De omstandigheden waren erg primitief.
Er was geen geld om de kinderen naar school te laten gaan.
Tweemaal per dag kregen de kinderen te eten. De 'dahl bhat' (rijst met linzen) werd bereid op de houtkachel.
De kinderen kregen weinig groenten, geen fruit en niet genoeg proteïnen.
Nu zijn er stapelbedden voor de kinderen en de staff werd hygiënetraining gegeven.
De kinderen krijgen beter te eten en gaan nu naar een lokale school.
Meer geld is nodig voor beter voedsel, voor onderwijs en medische zorgen.
Water is schaars in Kathmandu en onbehandeld. Hierdoor komen besmettingen door water vaak voor, vooral typhus.
We hebben een waterfilter nodig, het dieet van de kinderen moet worden verbeterd, de kinderen hebben af en toe een dokter nodig, de algemene levensomstandigheden dienen drastisch verbeterd te worden.
Om een idee te krijgen van de leefkosten voor een kind zie 'Sponsors' .
Omdat onze huisbaas de huur wou beëindigen, vonden we een nieuw huis voor FCWC niet ver van het oude huisje.
Maart 2007
In maart 2007 verhuisden de kinderen naar een nieuw huis op 10 minuutjes van het oude.
We huren dit huis voor 3 jaar. Het huis is niet veel groter dan ons vroegere, maar we hopen dat we ondertussen genoeg geld kunnen inzamelen om na drie jaar uiteindelijk in een groter huis te kunnen wonen.
Een groot voordeel van het nieuwe huis is onze grote tuin waar de kinderen de ruimte hebben om veilig buiten te ravotten en waar we groenten kunnen kweken.
Krishna, een van onze lokale symphatisanten, is in zijn vrije tijd een keuken/eetkamer en een waskamer aan het bouwen. Hij gebruikt hiervoor materiaal volledig gegeven door locale sympathisanten.
Hieronder zie je de foto's van het nieuwe huis, Krishna's nieuwe keuken in opbouw en de tuin.
April 2007
De keuken is af!
Mei 2007
Wij verwelkomen graag een nieuw meisje in FCWC! Haar naam is Sushma en ze is 8 jaar oud.
Sushma's vader scheidde van de moeder jaren geleden. Haar mama werkt in een klein dansrestaurant om iets te verdienen om van te leven. De vader hertrouwde. Sinds het tweede huwelijk van Sushma's papa, werd er voor Sushma niet meer gezorgd.
Ze mocht ook niet meer naar school en kreeg van vader te horen dat ze best op zoek ging naar haar moeder; wat ze dan ook deed.
Na een hele periode hoorde de moeder hierover en zocht haar dochter. Ze hebben elkaar gelukkig snel teruggevonden.
De moeder heeft CFWC gevraagd om hulp voor onderdak en onderwijs. Ze wil Sushma zelf voorzien van eten.
Juli 2007
De omstandigheden in het kinderhuis zijn veel verbeterd.
Krishna heeft een put gegraven zodat ze minder problemen hebben in periodes van watertekort. Hij heeft vliegnetten aan alle ramen gehangen om de muggen buiten te houden en heeft kleerhangers geïnstalleerd in de slaapkamers van de kinderen.
Voor de warmte in de moessonperiode zijn ventilators gekocht. De kinderen stellen het goed op school en krijgen, gedeeltelijk dankzij de moestuin, een betere voeding.
Kuhl Bahadur heeft al een tijdje last van een oorinfectie en zal worden geopereerd in september. Hopelijk wordt het een geslaagde operatie.. Er zijn namelijk wat risico's mee verbonden. Hij neemt nu antibiotica om infecties aan de hersenen te vermijden.
Julie zal in augustus op bezoek gaan.
Augustus 2007
Het afscheid van de Israëlische vrijwilligsters Leora en Amalia eind juli ging gepaard met veel traantjes aan weerszijden. Gelukkig komen Amalia en Leora nog af en toe een bezoekje brengen en zijn er ondertussen enkele nieuwe gezichten in het kinderhuis: Barbara, Felix, Peter en Julie.
Met zijn allen gingen we op uitstap, voor de allereerste keer zwemmen, een picknick en naar de cinema!
Van de kledingketens JBC en Promofashion kregen we 100 kg spiksplinternieuwe kleren. Het eerste deeltje is daarvan reeds in Nepal. Kleren die niet passen gaan naar families in een ruraal dorp en een bevriend weeshuis.
Ondertussen is ook de voedselvoorraad weer helemaal aangevuld, is er keukenmateriaal aangekocht enz.
De kinderen zien er gezond uit.
September 2007
Op 6 september vierden we de 2de verjaardag van het kinderhuis.
Omdat van de meeste kinderen niet bekend is wanneer ze geboren zijn, vieren we op die dag ook de verjaardag van alle kinderen.
Vrienden en kennissen werden uitgenodigd en we maakten van de gelegenheid gebruik het jaarlijkse 'Progress Report' voor te stellen.
Het feest was, het mag gezegd zijn, een succes!
Op 17 september werd Kuhl Bahadur opgenomen in het ziekenhuis voor de operatie aan zijn oor. De operatie verliep vlot en zonder complicaties. Na een week kon Kuhl Bahadur terug naar huis. Nu herstelt hij in een klein kamertje apart van de jongenskamer om hem wat rust te gunnen, in afwachting van een tweede operatie.
Alleszins veel dank aan iedereen die geholpen heeft om de operatie, het ziekenhuisverblijf en de medicatie te bekostigen!
Oktober 2007
Oktober is de maand van het grote Dashainfestival. Alle Nepalezen nemen een uitgebreide pauze van hun werk (als ze werk hebben) en iedereen brengt deze dagen door bij zijn familie. Meestal moeten ze om hun familie te bereiken een aantal dagen reizen, maar niemand wil dit grote feest missen. Dieren worden geslacht, er zijn tal van religieuze gebruiken en op tikadag -het hoogtepunt van het festival- krijgt iedereen de zegen en 'good luck'.
De kinderen kunnen helaas niet terug naar familie, bij sommigen omdat dit niet mogelijk is, bij anderen om psychologische redenen.
We proberen in het kinderhuis het festival ook te vieren, met tikadag en het traditionele vliegeren. De kinderen maken dan hun eigen vlieger, laten die op op het dak en proberen zo lang mogelijk hun vlieger in de lucht te houden zonder neergehaald te worden door andere vliegers.
Ulrike en Steve zijn ondertussen in het kinderhuis. Ze brachten kleren, doen uitstapjes, kochten keukenmateriaal, leuke boeken voor de kinderen, voeding, een omheining op het dak waar de kinderen soms spelen... Steve gaf karatelessen en Ulrike maakte kleine kunstenaartjes van de kinderen. Heel veel dank voor jullie enorme inzet Ulrike en Steve!
Kuhl Bahadur is nog steeds van de operatie aan het herstellen. Het gaat relatief goed met hem.
Januari 2008
Pam is er van januari tot april. Ze geeft les in de school van de kinderen. Ze wordt al snel een warme moederfiguur in het kinderhuis.
Februari - Maart 2008
4 februari was het Losar, Tibetaans nieuwjaar. De eerste dag werd er een opmars gehouden in de straten van Kathmandu, de 2e dag is een dansfestival vooral voor jongeren. Kumari en de vrijwilligers gingen er naar toe.
Stijn en Dorien hielpen elke dag in het weeshuis. Ze brachten de kinderen naar school, gaven er in de voormiddag les in verschillende klassen. Na school gingen ze samen terug naar het kinderhuis. Ze maakten huiswerk, gingen naar de muziekklas en speelden tal van spelletjes. In het weekend probeerden ze steeds iets speciaal met hen te doen, samen knutselen - spelen op het voetbalplein - uitstapjes en dergelijke.
April 2008
Bruno kwam er bij. Er waren examens en einde van het schooljaar. Om te vieren dat iedereen geslaagd was, gingen ze met zijn alleen op uitstap naar The Village (Kauli). Ze wandelden, genoten van de natuur en speelden met een bal en een frisbee. Eindelijk met zijn allen vakantie!! Doordat er 10 april verkiezingen waren, was er niet veel te doen of te zien in Nepal. Iedereen ging terug naar zijn dorp. De vakantie duurde langer dan verwacht doordat men schrik had voor opstanden in Nepal. Eind april konden de kinderen terug naar school.
Steve en Ulrike waren deze maand ook terug in Kathmandu en gingen 's morgens vroeg ochtendspelletjes doen met de kinderen. Ze namen de kinderen ook mee op een langbeloofde zwembad uitstap.
Juni 2008
Jess en Dan kwamen een maand helpen. Ze deden een sponsortocht naar Nagarkot. Met dat geld en een kleine sponsering van Dorien werden er verbouwingen uitgevoerd: grotere keuken, overdekking van de wandelpaden naar de kamers en een omheining beneden.
Juli 2008
Anika arriveerde in het kinderhuis.
|
|
|